UWAGA! Nowa choroba sałat!

Aster yellows jest powodowany przez organizm podobny do mykoplazmy i jest przenoszony przez „skoczka astrowego”, Macrosteles phytoplasma (AYP).

Wektor ten może mieć 3-5 pokoleń w roku. Zimuje na resztkach roślin w stadium jaja. W niektórych latach populacje pochodzące z południowych Stanów Zjednoczonych rozprzestrzeniały się nawet na sąsiadujące kraje powodując znaczne straty w produkcji.

Biologia

Skoczek astrowaty zimuje w postaci jaja w tkance liści zbóż ozimych, takich jak pszenica i żyto. Pokrywa śnieżna sprzyja przetrwaniu jaj skoczków. Osobniki dorosłe nie przetrwają zimy w naszym klimacie. Na wiosnę gdy temperatura osiągnie powyżej 9°C, z jaj wylęgną się nimfy.

Zarówno lokalne rozprzestrzenianie się, jak i migracja na duże odległości wpływają na częstość występowania i nasilenie inwazji skoczków liściastych a w efekcie na „żółcenie astrowate różnych upraw.

Uszkodzenia od Aster Yellows

Skoczki asterowe, które przenoszą AYP, żywią się sokiem komórkowym żywicieli pośrednich. AYP nie jest natychmiast przeniesiony przez skoczka, ponieważ AYP musi się namnażać wewnątrz owada. Ten okres nazywany jest okresem inkubacji i trwa 2-3 tygodni, a insekt zostaje zarażony na całe życie.

Zainfekowane skoczki muszą żywić się rośliną przez wystarczająco długi czas, aby „zaszczepić” ją AYP, a patogen musi namnażać się w roślinie, zanim pojawią się objawy. W przypadku młodych roślin sałaty lub selera objawy żółknięcia astra mogą pojawić się po 7 dniach, podczas gdy u starszych roślin objawy pojawiają się po 14-21 dniach. Nasilenie choroby w uprawie jest związane z wielkością populacji skoczków oraz procentem populacji, która jest zakażona oraz zdolnością tych osobników do przenoszenia patogenu.

Duża liczba skoczków niekoniecznie skutkuje poważniejszą infekcją żółtych astrów. W niektórych latach procentowa infekcyjność owadów była mniejsza niż 2%, powodując infekcje w uprawach warzyw na poziomie poniżej 1% czyli bez efektu na opłacalność uprawy. Ponadto inne czynniki, takie jak temperatura i wilgotność, mają duży wpływ na stopień infekcji. Gorące, suche lata zmniejszają liczbę skoczków astrowych, a ilość infekcji i warunki suszy zmniejszają źródła roślin żywicielskich skoczka. Jednak niewielka inwazja skoczków liściastych przy wysokim odsetku zakażonych osobników (powyżej 2%) może spowodować poważne ogniska choroby.